Opname van:
Prelude in D klein (Prelude nr. 4, 1995)    7.04

Als men de afbeeldingen hieronder wil bekijken tijdens het beluisteren van dit pianostuk moet men wellicht eerst wachten tot alle afbeeldingen gedownload zijn...

De Prelude nr. 4 in D klein (1995) vertoont wellicht enige verwantschap in sfeer met de piano-prelude ‘des pas sur la neige’ van Debussy. ‘Voetstappen in de sneeuw’...

Ook dit werk staat in D klein.

D klein is een echte Winter-toonsoort (het hangt samen met sterrenbeeld Vissen, Februari-Maart) en wordt door componisten vaak gebruikt om winter, sneeuw en vallende sneeuwvlokken ed. uit te beelden.

(bv. 2e deel van de 5e Symphonie van Bruckner; Puccini, begin 2e akte ‘La Bohème’)

Toevallig is het werkje ook in de beginnende ‘Vissen-tijd’ geschreven (Eind Februari)....

De sfeer is zeer verstild, men treft ook invloed aan van Sibelius (bv. scène met kraanvogels).

Extreme, fluisterende verstilling en de uiterste weemoed en tederheid.

Het slot-akkoord is een duidelijke verwijzing naar de genoemde prelude van Debussy.

-Overigens kan men volgens het oordeel van de componist niet van ‘plagiaat’ spreken, maar gaat het om het wezen van een toonsoort, die tot een bepaald soort gebruik van akkoorden ed. oproept...
Een dergelijk slot-akkoord zou in een andere toonsoort absoluut ‘niet klinken’...

Ook voor veel andere werken kan men aantonen dat de overeenkomsten tussen bepaalde muziek-gedeelten niets met plagiaat te maken hebben, maar met het feit dat de componisten de ‘roep van de toonsoort’ hebben gevolgd, m.a.w.: Ze konden niet anders !
Ze moesten eenvoudig gehoorzamen aan de roep van de kosmos, de ‘harmonie der sferen’, de onzichtbare wereld der tonen, de ‘musica mundana’, de ‘wereldmuziek’, die door de wereld stroomt, door de mens, en de mens kan dan alleen maar ‘meevibreren’ als hij in een muzikale stroom van tonen met zijn ziel terecht komt, en komt dan automatisch terecht zoals hij terecht komt.
D. w. z. : de muziek komt zo terecht zoals hij terecht komt, en zo komt ook dit D-klein slot-akkoord zo terecht als hij terecht moest komen, daar kan niemand iets aan veranderen, dat méést eenvoudig zo en niet anders.

-Maar dat kunnen wellicht alleen componisten zélf aanvoelen, want deze leven met hun ziel, hun ‘musica humana’ in deze ‘musica mundana’ waar geldt:
Wij mensen ‘hebben niets te willen’, ‘de tonen’ ‘willen wat’, en de componist is alleen maar het medium die op zijn wijze de tonen door hem heen laat stromen en in een bepaalde bedding laat neerslaan....  
_____________________________________________________________

Als men de afbeeldingen hieronder wil bekijken tijdens het beluisteren van dit pianostuk moet men wellicht eerst wachten tot alle afbeeldingen gedownload zijn...

Een verstilde wintersfeer van Monet....

Een slapende jonkvrouw...
In de winter slaapt de jonkvrouw, vrouwe Venus,
om in het voorjaar wakker te ontwaken om het nieuwe leven te brengen...

Een wintersfeer van C. D. Friedrich....