-Audiovoorbeeld / Audio example:
-Op de piano gespeeld door Marc van Delft

Marc van Delft speelt de Balkan-fantasie op een
Youtube-filmpje

-Balkan-fantasie opus 75 

(1997, uitmuntend-ere-afdeling, level 4-5; 8-9 min. ; Fanfareversie: J.S.Arrangements; Harmonie-versie / version for symphonic band: North music – Holland)
(werk met wilde, vurige Balkanritmen, onregelmatige maatsoorten, een zeer temperamentvol slot en een ingetogen en lyrisch middengedeelte; een plechtig, maestueus gedeelte leidt naar het Bachantische slot waar we nog een populaire dansmelodie tegenkomen; kwinten-en kwarten-akkoorden komen veel voor in het werk)
Balkan-rhythms are to be found in this piece (in irregular rhythms); a very temperamentful ending and a lyrical piece in the middle; a solemn passage leads to the exciting last part of the work)

Uitgebreide toelichtingen van de Balkanfantasie

  De Balkan-fantasie opus 75 werd in 1997 gecomponeerd in opdracht van de blaasmuziekwereld en is bedoeld voor orkesten in de midden-afdeling (d. w. z. : gemiddeld in moeilijkheidsgraad....) Het is een werk met veel onregelmatige maatsoorten zoals kenmerkend is voor de Balkan-muziek, met name Bulgaarse ritmen. Ook is het heel erg Ram-achtig drammerig, met veel ostinato-akkoordslagen, wat wellicht ook weer op een Bartok-invloed wijst.
-Het middendeel is echter zeer teder, weemoedig en verstild.
Het stuk staat overigens in G, wat, zoals eerder beschreven (bij Prelude nr. 11) hoort bij volkslied-achtige, archaisch aandoende muziek. De toonsoort G is dus ook een typische toonsoort voor folkloristisch-achtige dans-muziek ed.
 Na de Generale Pauze bouwt de muziek weer langzaam naar een hoogtepunt toe teneinde weer in de snelle beweging van het begin uit te kunnen monden (om dit natuurlijk in wildheid en opwinding te kunnen overtreffen...).
Bij het pp: (maat 129, blz. 84) beginnen geheimzinnige, ingehouden kwinten-akkoorden met het  opbouwen naar een hoogtepunt wat uitmondt in een majestueus ff waarna (na een accelerando) een snelle en opwindende wilde dans volgt. Bij de overgang van de 9e naar de 10e blz. van dit stuk [pianoversie] (blz. 88-89 orkestversie-kladpartituur) valt op het ‘con tutta la forza’ het absolute uitzinnige hoogtepunt van de dans-razernij...
Na een kleine herinnering aan het begin van het werk volgt het opwindende en apotheotische slot.
Dit werkje zal wellicht heel geschikt zijn om er een concert mee te besluiten, een ?chte ‘uitsmijter’...