Adagio voor strijkkwintet opus 20 B (1993)
Bewerking voor strijkkwintet van de eerste versie van de fantasia opus 20 voor saxofoonquartet. Toegevoegd is een 2^e cello.
De Fantasia is in feite een laatromantisch Adagio met een langdurig en diepzinnig ‘afscheidsslot’, zoals bv. ook de Adagio’s uit Mahlers 9e of Bruckners 8e (& 7e) symphonie. Dit Adagio wordt doorsneden door 2 snelle gedeelten met wilde Balkanritmen (Bartokinvloed). In dit werk gebruikte de componist voor het eerst (bv. zoals aan het begin) de 6/4-akkoorden-harmoniek die kenmerkend zou worden voor zijn stijl (zie ook het middendeel van Music for Pan en het eind van Variations), naast minimal-music-achtige herhalingstechnieken.

A grand, late-romantic adagio with a profound ‘farewell-closing’ and 2 quick parts with Balkan-like rhythms.