7 liederen voor Moeder Aarde opus 3 (1980-81)
[oorspronkelijk 2^e symfonie genoemd, maar dit is geen geschikte en toepasselijke titel want het lijkt niet op een symfonie, het is duidelijk een liederencyclus, daarom heb ik later de titel veranderd]

7 liederen op ecologisch getinte gedichten van Meta van IJzer, oa. uit ‘Aantekeningen bij een stille lente’ en 'Tol betalen'.  Deze muziek staat ook in een vorm van 12-toons-systeem. Er is een studio-opname gemaakt tijdens een studieweekend in Oosterbeek (in het Bilderberg-hotel....).

Zie voor de teksten hieronder.

Opnamen / recordings:

 
Het Delta-ensemble olv. Jurriaan Röntgen ; 
Sopraan : Hilary Reynolds

______________________________________________________________________________

De teksten van Meta van IJzer zijn afkomstig uit de volgende bundels:

1/ 'Aantekeningen bij een stille lente' [1]
2/ 'Tol betalen' [2, 3, 4, 5, 6]
3/ 'Klein therapeuticum' [7]

Uitgeverijen: 
De Beuk [1, 2] en 
Stichting Tintagel 's-Gravenhage [3].

1/ Modern Times

Er is een gebrek aan adem
Er is een overschot aan stem
Er hangt een vreemd licht in de goten
Er is een oproer in de straten
Een formule zou wenselijk zijn

En voor de slechte verstaander
televisie en soep uit een pakje
op zondag een voetbalwedstrijd
men rijdt in auto's als goden

Verborgen achter gordijnen
zijn nog oude mensen gevonden
die verklaarden te leven van voedsel
dat nog niet was aangevreten
nog zuiver en vrij van vergiften

Er is een kring van afval om de zon
Er is een plastic huid om de maan
En de dode vogels zij stapelen zich op
En de gladde vissen happen naar lucht

Er is een centrale computer die zegt:
"Leven is een koel avontuur
van bedenkelijke afmeting....."

2/ Allengs gewichtiger 6

Afgedaan heeft de gedreven wind
de heilige bomen zijn uitgeleverd
de bronnen verdroogd - wie heft
nog de handen
om water voor een dor land?

Stil rusten de hoge gewelven
wie graven kon groef een graf 
om voortijdig te sterven

en de zon die niet afliet
te teisteren al wat in vlammende wagens
ten hemel joeg.....

slaat nu gaten in grijs zand

3/ Slag 4

Voors hands armen
bevestiging van rust

Van vergleden tijden
die plotseling terugkeerden

Onwennige vijvers
waarin oren
spiegels werden van meer woorden
dan zinnen werden gezegd.....

4/ Nachtelijk schouw 1

Waar zijn de dichters
dichter bij de tijd
dan in de nacht - 

verlangen
spiegelt
langs de meren

en glimmende juwelen
zijn geen juwelen

maar lichte kiezels
met de maan
tussen hun tanden.....

5/ Atoom 4

Vernield

Niet goed te praten
verzuim

Waanzin
waanzin slaat
de toekomst stuk

Verwoeste organen
verzengde gezichten
vragen om meer
op dat de dood
maar komen zal
om de laatsten
te halen.....

6/ Allengs gewichtiger 7

Uiteindelijk zal het wel zo worden
dat de rivieren
hun naam verliezen
steden uiteengewaaid
laten huizenstof hier en daar
hoge landen verdwijnen
en messcherp gaat door de as
een allerlaatst verlangen

een verdeelde wandeling
door de atmosfeer
geeft af en toe
een herkenningspunt

en de mensen

wie zal de opwaartse vlucht
van de mensen beschrijven?

7/ (uit 'Klein therapeuticum')

Liefste, sinds jij de bloemen
ontstak in hun lichtende vorm,
sinds jij mij aanraakte met lente
ontsprongen jonge loten
aan mijn stam
en wandelde ik in een nieuw lichaam
de zomer binnen......