Het afscheid van de tempelpriesteressen
TEMPLE PRIESTESSES FAREWELL
Opus 161 - 2016 - Voor fluit en piano
(6 minuten)
Bladmuziek Klavieruittreksel op PDF /
pianoversion sheet music on PDF
HET AFSCHEID VAN DE TEMPELPRIESTERESSEN
In de Haagse Christengemeenschap zijn / waren er voorjaar 2016 twee belangrijke
medewerksters die van de gemeente afscheid zouden gaan nemen, namelijk de
priesteres Lisette Buisman, en de kosteres (en ministrante) Lucienne van
Bergenhenegouwen.
Het zijn beide zeer gewaardeerde en wellicht in de ogen van menig gemeentelid of
bezoeker van de Christengemeenschap, geliefde medewerksters van deze religieuze
gemeenschap.
Het afscheid van deze beide zeer leuke en charmante dames zal menigeen met
weemoed vervullen.
Luciennes afscheidsfeest zou op 3 april plaatsvinden, die van Lisette en haar
man Harry op 8 mei.
Er was ook de mogelijkheid om nog iets creatiefs te doen tijdens het
afscheidsfeest van Lucienne.
Aangezien ik een fluitiste, genaamd Marianne Bentvelzen ken van de
muziekwerkgroep, kwam het idee in mij op om voor het afscheidsfeest van Lucienne
iets voor fluit en piano te componeren.
Ik kreeg daarbij meteen ook een beeld / muzikale voorstelling van wat voor
stukje het zou kunnen worden.
Ik dacht aan iets in een impressionistische sfeer en misschien enigszins
exotisch, een beetje in de Debussy-sfeer....
Het moest een enigszins betoverend, magisch muziekje wor-den, de sfeer van
mysterieuze tempels in het oude Hellas…
Maar het moest een muziekstuk worden dat ook op het afscheid van Lisette kon
worden gespeeld, want ik dacht in mijn achterhoofd aan zoiets als aan een
Oudgriekse sfeer, de tempelsfeer. ‘Het afscheid van de tempelpriesteressen’...
Immers, de cultische ruimte van de christengemeenschap heeft meer weg van een
tempel als van een kerk.
In deze verheven, heilige ruimte ervaar je misschien iets van de sfeer van het
oude Griekenland.
Ook de mensenwijdingsdienst heeft meer iets weg van een oude tempeldienst als
van een kerkdienst.
De sfeer van het oude Hellas werkt door in deze verheven tempelruimte en
evenzeer in de mensenwijdingsdienst, en als je dan Lisette als priesteres en
Lucienne als ministrante op ziet treden, dan heb je echt die sfeer van een
oud-Griekse, exotische tempeldienst met tempelpriesteressen...
Bovendien zijn beide dames ook eurithmisten, en ook eurithmie is geïnspireerd op
de tempeldansen van het oude Hellas, wat je ook terugziet in de sluiers, wat we
ook in oud Griekse beelden aantreffen. Ik had het stuk dus eventueel ook kunnen
noemen: het afscheid van de tempeldanseressen… (!!)
Dat zijn zo wat associaties die ik bij het te schrijven stuk kreeg.
En natuurlijk is het ook erg triest dat deze mooie priesteressen (en
tempeldanseressen!) ons voorgoed gaan verlaten...
Dus een zekere weemoedige afscheidssfeer zou ook in het te schrijven werk moeten
doorklinken...
Nu is Lucienne weliswaar geen priesteres, maar als ze optreedt als ministrante
dan toch wel een soort ‘hulppriesteres’, en als kosteres is ze zeker wel de
‘behoedster van de tempel'….
Toen ik het stuk op goede vrijdag componeerde is het denk ik zeker wel gelukt om
zowel het tempelachtig exotische als het tragisch weemoedige er in te verwerken.
Wellicht ook al omdat de Goede Vrijdag als de droevigste dag van het kerkelijk
jaar geldt was het een geschikt moment om een weemoedige afscheidsmuziek voor
deze voor ons zo dierbare mensen te maken.
Marc van Delft
Stille zaterdag, 26-3-2016 (aanvulling: 31-3-2016)
======================================