For a recording - Click THIS LINK

Voor Roger - 2017
In Memoriam - An elegy for eternal friendship
Marc van Delft


Roger en Marc op 13 april 2009


Pianostuk, gecomponeerd naar aanleiding van het overlijden van Roger Oomkens, de beste vriend van de componist.


Emma, Roger, Ben, 4 februari 2009


Roger overleed heel plotseling en onverwachts op 15 januari 2017 op 68-jarige leeftijd toen hij in Engeland op bezoek was bij zijn moeder.
Roger was een zonnige, hartelijke en vrolijke en ook zeer wijze, interessante en belezen man, met een ongelooflijke hoeveelheid kennis en inzichten, met wie je diepgravende gesprekken kon hebben!
Maar Roger kon met iedereen goede gesprekken voeren, hij was alzijdig geïnteresseerd en kon met iedereen goed overweg!
Hij was een typische Uomo Universalis!
Hij had veel trekken van het klassieke Jupiter- ofwel Jovis-type, zelfs in zijn naam, want de O-klank hangt samen met Jupiter: ROGER OOMKENS...
Jovis = ook Thor en Donar, de god van de Donder.
'Roger Oomkens, de joviale, vrolijke, grootmoedige, koninklijk wijze, grote, volle, mollige man, met het grote ronde hoofd, dat zo groots en logisch kon denken, vroom, gelovig, met zijn enorm grote hart, en ook vaak lollig en vrolijk.'
Je zou ook wel kunnen zeggen dat Roger een zonnetype was, want hij was niet dominant, hooghartig of arrogant maar ook bescheiden en een goede luisteraar, een Zonne-evenwicht tussen volgzaam en dominant.
Hij was daardoor dus ook het STRALENDE type, want in een gezelschap zorgde hij er voor dat het gezellig was, als hij er bij was was het extra leuk, gezellig en feestelijk, door zijn lieve en hartelijke, zonnige uitstraling. Hij kon met iedereen goed opschieten en met iedereen over alles meepraten.
Hij is zonder twijfel de aardigste en meest wijze mens die ik in mijn leven heb ontmoet.

Roger in gesprek met de moeder van Marc (Emilie) 5/4/'09

In het pianostuk probeer ik iets van zijn wezen uit te drukken.
Het pianostuk begint in mineur in de doods- en begrafenis-toonsoort van zijn sterrenbeeld, Schorpioen: Bes klein, afgewisseld met E-akkoorden, want de E hangt samen met Jupiter, zijn wijsheidsvolle verheven karakter uitdrukkend.
Na het tragische koraal-achtige begin komt een teder en meer weemoedig gedeelte in E dur.
Na verloop van tijd mondt de stemming toch uit in een meer verheven plechtige sfeer van veel kwinten- en kwarten-akkoorden, die iets uitdrukt van Rogers verheven wijsheid, en ook zijn religieuze vroomheid, want hij was een zeer christelijk mens, een Faustische zoekersnatuur, altijd bezig om de mysteries van de wereld te proberen te doorgronden.
De rest van het stuk probeert vooral die wijze en verheven en mystieke kant van Rogers wezen uit te drukken.
En aan het eind probeer ik uit te drukken dat zijn ziel na de dood in steeds hogere en steeds verhevener sferen opstijgt.
Je zou ook kunnen zeggen dat het stuk een Engelse sfeer heeft, wellicht verwant aan Vaughan Williams of Holst, want Roger was immers half Engels.


Roger in gesprek met Frank (broer van Marc)

-----------------------------------------
For Roger - 2017
In Memoriam - An elegy for eternal friendship
Marc van Delft

Piano piece, composed for the occasion of the death of Roger Oomkens, the very best friend of the composer.
Roger was a very sunny, joyfull, wise and interesting man with much knowledge, with whom you could have deep conversations on everything.
He was a typical Uomo Universalis....
He was a typical Jupiter-type, a Jovis-type, even in his name, because the O-sound has to do with Jupiter/Jovis: ROGER OOMKENS.
He had certainly a royal, aristocratic side, but he was also very joyfoll and jovial, with a great talent for logical thinking.
Roger was also a sunny and radiant type. Where he was, there was a lively, joyfull mood, he could go around with everyone.
He is without a doubt the sweetest, nicest and wisest man I ever met!

Roger, Ben, Marc, mei 2010, in Zorgvliet

In the piano piece, I trie to express something of his personality.
The piece begins somewhat tragic, but at the end I trie to express his wisdom, and his mystical and religious side, and how he will rise after his death to always higher and more solemn spheres.
You could say that the piece has a somewhat english mood, similar to Holst and Vaughan Williams, because Roger was half English.

-----------------------------
For more pictures and information on Roger, his memory, his life, etc. - see: www.marcvandelft.nl/submenu464.html   
------------------------