Danza Fantastica opus

Geschatte tijdsduur: 7 minuten, 41 seconden = ca. 71/2 a 8 minuten
Estimated time duration: 7 minutes, 41 seconds = ca. 71/2 a 8 minutes

Piano-voorbeeld door de componist (zeer provisorisch) /
Piano-example by the composer (very provisional):

Uitgeverij / Publisher:

Zie / See:

https://www.sonolize.com/nl/muziek/195/danza-fantastica-opus-175a-2019

Het eerste deel van de 2e Dans-suite (Danza Capricciosa) opus_175a werd gecomponeerd in 2019.

Dit werk kan ook als apart stuk worden uitgevoerd [evenals deel 1 van de eerste Dans-suite]

De naam 'Danza Capricciosa' betekent grillige dans. Het werk heeft ook een grillig, capricieus karakter.

Het is zeer vitale, bruisende muziek, en wellicht voor mijn doen wel een optimistisch stuk....

Evenals het 1e deel van de 1e dance-suite wilde ik een opwindend en snel stuk schrijven wat van begin tot eind snel en opwindend zou zijn en over zou komen als een 'dolle rit in de achtbaan' bij wijze van spreken....

Wellicht treft men er invloeden aan van het folklorisme, werken zoals 'Petrouchka' van Strawinsky of misschien de 'Dansen van Estancia' van Ginastera, of andere folkloristische orkestwerken of balletmuzieken.

De eerste gedachte die nu bij de argeloze lezer op zou kunnen komen is het idee dat ik een soort herhaling van het succes van de eerste Dance-suite opus 160 wilde overdoen door nog zo'n stuk in ongeveer dezelfde stijl te componeren.

Het werk heeft zeker ook veel overeenkomsten met het 1e deel van de Dance-suite opus 160, maar zo is het stuk echter helemaal niet ontstaan en aanvankelijk niet zo bedoeld.

Ik wilde eigenlijk een werk schrijven voor strijkkwartet en piano in een soort minimal-music-stijl, maar terwijl ik bezig was, bemerkte ik dat er een geheel ander werk aan het ontstaan was, dat veel meer geschikt was voor harmonie-orkest, en wat meer in de stijl van de [1e] Dance-suite bleek te zijn....

Ik heb toen besloten om op deze wijze verder te componeren, omdat ik toch in een inspiratiestroom terecht was gekomen.

De inleiding heeft wel overeenkomsten met de inleiding van de eerste Dance-suite, maar we vinden hier af en toe ook een syncopisch ritme / syncopische melodie, wat een meer jazzy-swingend karakter heeft [bv. maat 10-11] en maat 12-13, en de grote climax van de inleiding heeft hier ook een meer humoristisch, extreem burlesk effect, denk ik.

Evenals in de Dance-suite volgt nu [vanaf maat 15] een 2e passage, een meer ritmische passage waarbij ook weer de nadruk op de hoorns in de melodie ligt, vaak afgewisseld met de trompetten die dan het 4-matige Hoorn-thema herhalen in het FF een octaaf hoger.

Ook de hemiool is hier weer een belangrijk gegeven, de 6/8-maat die tegelijkertijd een 3/4-maat is.

Ook in dit stuk vinden we een afwisseling van passages waarbij het koper domineert in meer ritmische muziek, en passages waarbij meer het hout domineert in ritmisch regelmatige 4/4-maat-passages, met minimal music trekken [of misschien wel een soort muziek met gamelan-achtige oosterse trekken....???] , vaak met een belangrijke rol voor het melodisch slagwerk, en een begeleiding van wisseltonen, wat verwant is aan de inleidings-passage.

Dit soort passages monden vaak uit in een tutti-climax waarna weer een nieuwe passage start.

Hier zet zich echter het ritmische gedeelte even voort en de houtblazers-passage met wisseltonen start op maat 77.

Op maat 97 vinden we ook weer een passage die verwant is met de 1e dance-suite [1e deel], namelijk van parallelle kwarten-akkoorden, vanaf de E in een soort aeolische [?-Spaans-aandoende] modus, hier echter gecombineerd met het swingende syncopische thema, wat nader wordt uitgewerkt.

Op maat 115 volgt nu weer een passage met nadruk op het hout met de wisselnoten in de begeleiding. Nu begint de melodie echter in de bassen, afgewisseld met het hout en melodisch slagwerk. De bovenstem stijgt op naar grote hoogten terwijl de bas-melodie naar steeds diepere diepten afdaalt. Dit bereikt zijn hoogtepunt op maat 126.

Op maat 130 komt hier weer even het swingthema voorbij, wat naar de climax van maat 135 gaat, waarna weer een passage volgt met nadruk op het koper, een meer ritmisch gedeelte, waarbij nu opnieuw het syncopische swingthema wordt uitgewerkt, met een swingende trommel-begeleiding in de tomtoms. Dit gaat weer naar een climax op maat 159, waarna opnieuw een climax wordt opgebouwd op maat 165.

Op maat 168 volgt dan een een zeer ritmische passage voor pauken en hoorns, met onregelmatige maatsoorten, op maat 178 ook even voor de trombones, waarna weer op maat 183 een regelmatige 4/4-maat passage volgt met nadruk op het hout en met de wisseltonen-begeleiding. Hier komen we ook weer vaak het kwartentriolen-motief tegen.

Nu wilde ik vanuit deze beweging langer de tijd nemen om een grote climax op te bouwen, waarbij vanaf maat 207 een passage volgt van briljant klinkende snelle gebroken akkoorden in zestienden-triolen in het hoge hout, terwijl de melodie dan vaak in de bassen en soms de middenstemmen [Hoorns] ligt. Op maat 217 komt nog in een maat even het swingthema voorbij. De stijgende chromatische lijn van maat 226 mondt dan uit in de ultieme climax van deze passage en van het hele stuk in de maten 229-232, spektakulair eindigend met het kwarten-triolen-motief boven met de 4/4-kwarten in de bas.

Na de GP volgt nu de slot-passage, een soort reprise van de eerste koperpassage [maat 15] waarbij deze beweging steeds maar wordt herhaald en zich steeds meer in de hoogte uitbreidt en steeds harder wordt, om tenslotte toe te kunnen voeren naar het apotheotische slot-akkoord.

Evenals bij het slot van het 1e deel van de eerste Dance-suite mondt de slot-apotheose uit in een slotakkoord, waarbij niet de grondtoon C in de bas ligt, waardoor na dit lange slotakkoord toch nog een meer humoristisch aandoende toevoeging moet volgen zodat het werk toch stevig met de grondtoon C in de bas kan eindigen.

Hier met 2 akkoorden: een extreem hoog en een extreem laag C-akkoord in 3/8-maat.

Juli 2019
=================

Voor de bladmuziek:
Neem contact op met de componist

The first part of the 2nd Dance Suite (Danza Capricciosa) opus_175a was composed in 2019.

This work can also be performed as a separate piece [as well as part 1 of the first Dance suite]

The name "Danza Capricciosa" means whimsical dance. The work also has a whimsical, capricious character.

It is very vital, 'bustling' music, and perhaps an optimistic piece for my doing ....

Like the 1st part of the 1st Dance-suite, I wanted to write an exciting and fast piece that would be fast and exciting from start to finish and would feel like a 'crazy roller coaster ride' so to speak ....

Perhaps one finds influences from folklorism, works such as 'Petrouchka' by Strawinsky or perhaps the 'Dances of Estancia' by Ginastera, or other folkloric orchestral works or ballet music.

The first thought that could now arise for the unsuspecting reader is the idea that I wanted to repeat the success of the first Dance-suite opus 160 by composing another piece in roughly the same style.

The work certainly has many similarities with the 1st part of the Dance-suite opus 160, but that is not how the piece came about at first and was not intended as such.

I actually wanted to write a work for string quartet and piano in a kind of minimal-music style, but while I was busy, I noticed that a completely different work was emerging, much more suitable for an orchestra [symphonic band] , and what turned out to be more in the style of the [1st] Dance-suite ....

I then decided to continue composing in this way, because I was now in a stream of inspiration.

The introduction has similarities with the introduction of the first Dance suite, but we also occasionally find a syncopated rhythm / syncopic melody, which has a more jazzy-swinging character [eg. bars 10-11] and bars 12-13, and the great climax of the introduction here also has a more humorous, extreme burlesque effect, I think.

Just as in the Dance suite, a second passage follows from measure 15, a more rhythmic one, with the emphasis on the horns in the melody, often interspersed with the trumpets which then repeat the 4-bar Horn theme in FF an octave higher.

The hemiole is also an important factor here, the 6/8 measure, which is at the same time is a 3/4 measure.

Also in this piece we find alternation of passages in which the brass dominates in more rhythmic music, and passages in which the woodwind dominates in rhythmically regular 4/4-measure passages, with minimal music elements [or perhaps a kind of music with gamelan -like Eastern traits .... ???], often with an important role for the melodic percussion, and an accompaniment of alternating tones, which is related to the introduction passage.

Here, however, the rhythmic part continues a little bit longer and the woodwind passage with alternating tones starts at measure 77.

At measure 97 we also find another passage that is related to the 1st dance-suite [1st part], namely of parallel quarters chords, from the tone E in a kind of aeolian [? -Spanish-like] mode, but combined here with the swinging syncopical theme, which is further elaborated.

Bar/measure 115 now follows with another passage, with emphasis on the woodwind with the changing notes in the accompaniment. But now the melody starts in the basses, interspersed with the woodwind and melodic percussion. The upper voice rises to great heights while the bass melody descends to deeper and deeper depths. This reaches its peak on bar 126.

On bar 130, the swing theme comes along again, which goes to the climax of bar 135, followed by another passage with emphasis on the brass, a more rhythmic passage, where the syncopic swing theme is once again worked out, with a swinging drum-rhythm in the tomtoms. This goes to a climax on bar 159, after which a new climax is built on bar 165.

Bar 168 then follows with a very rhythmic passage for timpani and horns, with irregular bars / measures, on bar 178 also just for the trombones, after which bar 183 again follows with a regular 4/4-measure passage with emphasis on the woodwind and with the changing tones accompaniment. Here we also often come across the quartet triple motif.

Now I wanted to take more time to build up a great climax in this movement, with a passage from bar 207, of brilliant sounding fast broken chords in sixteenth triplets in the high woodwinds, while the melody sounds often in the basses and sometimes the middle voices [Horns]. On bar 217 the swing theme comes along in one measure. The rising chromatic line of measure 226 then flows into the ultimate climax of this passage and of the entire piece in measures 229-232, spectacularly ending with the quarters triplets motif up with the 4/4 quarters in the bass.

After the pause follows the final passage, a kind of re-emergence / repeat / reprise of the first brass passage [bar 15] in which this movement is constantly repeated and expands more and more and becomes louder and louder, in order to finally be able to end up in the apotheotic final chord.

As with the end of the first part of the first Dance suite, the final apotheosis results in a final chord, in which the root tone C is not in the bass, so that after this long final chord a more humorous addition must follow so that the work firmly ends with the root tone C in the bass.

Here with 2 chords: an extremely high and an extremely low C chord in 3/8-measure.